ایـטּ روزهــــا

از ڪِنارِ مـَטּ ڪہ ﻣﮯگُذَرے

احتیـــاطْ ڪـטּ

هِزاراטּ ڪارگَرْ دَر مـטּ

مَشغولِ ڪارَند

روحیــِــہ امــْ
دَر دَسْتـِـ تعویــض استـــْ
گـ ـاه دلتنــگـ ـ مـ ـے شـوم .....

دلتننگـ تـ ـر از هـمہ دلتـنگـ ـے هـ ـا....

گـ ــوشـہ اے مـے نشیــنم...



و حـ ـسرتــ هـ ـا را مـ ‌ـے شمــ ـارم...
بـاختـن هـ ـا را و صـ ـداے شکـستن هـ ـا را...
نمـ ـے دانم من كـ ـدام امید را نـا امید کـ ـردم....
کـ ـدام خـ ـواهش را نشنــیدم...
و بــہ کـ ـدام دلـتنگے خـندیدم..

کـ ـہ این چــنین دلــ تنـگم!!!!
+گاهــ‌ ــ ـے سڪوت علامت رضایت
نیست...!


شاید ڪسی دارد خفه ‌مـ ـےشود!


""""""""""""""""""""""""""

یکبار شکستن

بهتر از

هرروز

ترک برداشتن است...

کاش تو بــــودی و من !
نمـ نمـ باراטּْ،

یک جاده بــــــــے انتها ...
دســــت در دســـت همـ ...

بدون چـــــــتر !

زیـــــر باراטּْ،
خیـــس خیـــــس ...